1.همیشه حس بدی نسبت به سی دی های MP3 دارم ! فکر این که حاصل یه عمر کار هنری یه خواننده – حالا با هر کیفیتی – رو بتونی رو یه سی دی دویست تومانی رایت کنی و خیلی راحت اون رو صاحب بشی حس بدی بهم میده ! نه این که بخوام یه مشت شعار نخ نما درباره رعایت حقوق مولف بدم . اصلا اگه کپی رایت تو این مملکت وجود داشت شاید آرشیو محصولات خارجی هنری ام نصف الان بود اما این حس تلخ همیشه منو اذیت می کنه .
2. فرض کنید دو تا دوست خیلی عزیز از شما بخوان که یه تعدادی فیلم براشون بیاری . یکی از اون ها کارگردان سینماست و عشق کارهای کلاسیکه و با دید فنی به سینما نگاه می کنه , یکیشون هم شاه رخ که توی وبلاگش داره با نگاه هنری سینما رو بررسی می کنه . پس می تونید حدس بزنید چه فیلم های محشر و خدائی سفارش دادن از "اورسن ولز" و "گدار" و "بونوئل" و "هیچکاک"بگیر تا "آنگلوپولوس" و "هاینکه"و"وندرس" . یه سری فیلم های طلائی که هرکدوم متعلق به یه دوره خاص از تاریخ سینماهستن و در طول تاریخ سینما جایگاه ویژه ای دارن و خدا می دونه چند نفر رو عاشق سینما کردن !
تمام این حجم سینمائی ارزشمند و بزرگ توی یه دست من بود . اونم توی چی ؟ یه نایلون کوچیک دسته دار که روش عکسی از انیمیشن "گارفیلد" بود و نشان از درک بالای اون ساقی فیلمه از سینما داشت !! با این وجود سنگینی که از این بسته کوچیک احساس می کردم به قدری بود که مجبور شدم مسیر کوتاهم تا خونه رو با تاکسی برم ! حس می کردم دارم یه دوره طلائی از تاریخ سینما رو حمل می کنم و باید مثل یه سرباز وظیفه شناس مراقبش باشم ! نایلون رو هم بالاترین جای کتاب خونه گذاشتم . وقتی هم می خواستم بهش دست بزنم انگار که بخوام به یه کتاب خطی دوره تیموری که پر از مینیاتورهای "رضا عباسی " یه و با کوچیک ترین لمسی ممکنه نابود بشه دست بزنم , احتیاط می کردم !وایسید ! قضیه جالب تر هم شد . شبش هم خواب دیدم که "اورسن ولز" با همون تیپ و لباس "همشهری کین" با همون نگاه نافذش درحالیه دست هاشو پشتش قلاب کرده بود داشت درباره کارهای بزرگی که واسه سینما کرده صحبت می کرد و کلی شاکی بود از این که اونو با یه سری کارگردان کوچیک توی یه جا قرار دادم !!
میگن آه مرده ها خطرناکه و بیش تر می گیره ! خیلی می ترسم !
.
